1 miesiąc 2 miesiąc 3 miesiąc 4 miesiąc 5 miesiąc 6 miesiąc
7 miesiąc 8 miesiąc 9 miesiąc 10 miesiąc 11 miesiąc 12 miesiąc
O czym mama jeszcze wiedzieć powinna

Rozwój - pierwszy miesiąc

Dziecko tuż po urodzeniu jest piękne tylko dla matki. Żywo czerwona skóra, zlepione wodami płodowymi włosy, pomazana mazią płodową skóra, wydłużona głowa nie sprawiają miłego wrażenia. Ten wygląd bardzo szybko się zmienia i nowo narodzony już po kilku godzinach staje się ładny.
Waga większości noworodków wynosi około 3500 g, a długość 50 cm.
Główka noworodka jest bardzo duża, natomiast rączki i nóżki króciutkie. Włoski są różnej barwy od jasnych do zupełnie czarnych, krótkie lub długie. Obwód głowy jest 2 cm większy od klatki piersiowej.
Noworodek przyjmuje przeważnie ułożenie płodowe, to jest takie jak w łonie matki. Ma zgięte we wszystkich stawach rączki i nóżki. Nawet dłonie są zaciśnięte w piąstki. Wyprostowanie w jakimkolwiek stawie, np. otwarcie dłoni, wydaje się być niemożliwe. "Dziecko jest bardzo silne" - mówią rodzice, "dziecko ma wzmożone napięcie mięśniowe" - stwierdzają lekarze.
Noworodek śpi płytko, przesypia prawie całą dobę. Budzi się tylko, żeby jeść lub krzykiem wyrazić swoje mało zrozumiałe problemy. Mimo że sen dziecka nie jest głęboki, zwykły domowy hałas nie powoduje obudzenia.
Krzyczy w sposób niezróżnicowany, każdy krzyk jest podobny do poprzedniego.
Oddechy noworodka są szybkie, serce również szybko bije, co czasem powoduje przerażenie u matek.
Silnie reaguje na dotyk, kontaktuje się z otoczeniem poprzez skórę. Dlatego uspokaja się, gdy jest brany na ręce, głaskany, przytulany.
Leżąc na wznak przechyla głowę w jedną lub drugą stronę, nie potrafi ustawiać jej symetrycznie, macha energicznie nogami. Leżąc na brzuchu unosi głowę na krótki czas, tylko tyle, by przekręcić ją z boku na bok.
Przejawia liczne odruchy wrodzone, jak np. odruch ssania, połykania, chwytania, pełzania, podpórkowy, chodu automatycznego i wiele innych.
Odruch chwytania - dotknięcie otwartej dłoni lub stopy powoduje silne zaciśnięcie paluszków; odruch pełzania leżąc na brzuszku reaguje przesunięciem do przodu na delikatne uciśnięcie stóp; odruch podpórkowy - dziecko trzymane pod paszkami, postawione na twardym podłożu automatycznie prostuje nóżki; odruch chodu automatycznego - gdy dziecko podtrzymywane pod paszkami, dotknie stopami podłoża, zaczyna kroczyć. Te wszystkie odruchy będą stopniowo zanikać. W ich miejsce pojawi się celowe, zamierzone działanie.