Jakie buty dla dziecka

Obuwie nie jest jedynie dekoracyjnym elementem ubioru. Powinno ono wspierać, wzmacniać i ewentualnie korygować funkcje układu narządów ruchu. Współczesny sposób życia z powszechną tendencją do małej aktywności ruchowej oraz zjawisko przyspieszonego rozwoju dzieci wpływają negatywnie na fizjologiczny proces dojrzewania i rozwoju struktur kostno-mięśniowych stóp. Często dochodzi do powstawania deformacji - płaskostopia, koślawości - co może skutkować zburzeniem rozwoju stawów kolanowych, biodrowych oraz kręgosłupa (wady postawy i problemy z chodzeniem). Obuwie może ten negatywny proces zahamować, a nawet odwrócić. Prawidłowe obuwie powinno charakteryzować się następującymi cechami:

Cholewka (górna część buta)

Skórzana (higieniczna) z miękką wyściółką (zapewni wentylację oraz komfort użytkowania w odróżnieniu od materiałów syntetycznych).
Wysoka (zdecydowanie ograniczy urazowość) - powinna sięgać powyżej kostek, dokładnie obejmując ich okolicę.
Z mocnym wydłużonym zapiętkiem z niepodatnego na odkształcenia materiału (zapewnia prawidłową stabilizację stopy w każdej fazie chodu). Łatwo sprawdzić tę cechę poprzez próbę naciśnięcia tylnej części buta (pięty). Opór to dobry znak.
Odpowiednio wykrojona i zbudowana na prawidłowym kopycie (dobra szerokość i wysokość, umożliwiająca prawidłowe ustawienie i trzymanie stopy).
Zapewniająca komfort i zachowanie funkcji (właściwy kształt, płaskie szwy, odciążenia miejsc wrażliwych, odpowiednia tęgość).
Ustawiona pod kątem prostym w stosunku do podeszwy. Postaw parę butów zapiętkiem do siebie i sprawdź kąt ustawienia "piętek".

Podeszwa

Spód w odcinku przednim powinien być zwrócony lekko do środka (10-150) oraz na tyle szeroki, by nie blokować swobodnego ruchu palców stopy. Wąskie obuwie powoduje wzajemne zachodzenie palców na siebie, co w przyszłości prowadzi do wystąpienia schorzenia zwanego halluksami, czyli koślawością palucha. Brak ruchów palców uniemożliwia kształtowanie się naturalnych łuków stopy.
Czubek podeszwy może być lekko uniesiony ( 5-6 mm) dla poprawienia mechanizmu zwanego przekolebaniem stopy oraz zapobiegania częstemu u dziecka zahaczaniu przodem buta o podłoże.
Wysokość obcasa wraz z podeszwą nie powinna być wyższa niż: do 0,5 cm - do 3 roku życia, do 1,0 cm - do 6 roku życia, 1,5 cm - do 12 roku życia, 2 cm - powyżej 12 roku życia.
Obcas Thomasa jako standard w profilaktyce koślawości stóp.
Brak poślizgu (zelówki i obcasa).
Fizjologiczny kształt podeszwy i podpodeszwy.

Dokonując wyboru obuwia, bacznie sprawdzajmy certyfikaty i uzyskane opinie, którymi wspierają się producenci. Ważne, by jakość produktu była potwierdzona przez wiarygodną instytucję kierującą się opiniami lekarzy ortopedów, którzy dzięki swojej wiedzy i doświadczeniu klinicznemu dokonują oceny produktów ( np. pozytywną opinią Centrum Zdrowia Dziecka). Dobre buty to niestety rzadkość. Wymagajmy od producentów uwzględniania cech anatomicznych i rozwojowych w produkowanym obuwiu. Pamiętajmy jednak, że buty modne też mogą być butami fizjologicznymi.
Dr n. med. Ryszard Tomasz Perner, chirurg ortopeda, traumatolog